گریه کن عزیزم اما نه فقط واسه خودت

واسه اینکه نمیشه دیگه بیام تولدت

گریه کن جداییا مارو رها نمیکنن

آدما انگار برای ما دعا نمیکنن

گریه کن حالا حالا از هم باید جدا باشیم

بشینیم منتظر معجزه ی خداباشیم

گریه کن منم دارم مثل تو گریه میکنم

به خدای آسمونامون گلایه میکنم

گریه کن تو بختمون یه برف سنگین نیومد

این همه پرنده رد شد مرغ آمین نیومد

گریه کن واسه شبایی که بدون هم بودیم

تنهایی واسه سنگینی غصه کم بودیم

گریه کن برای روزایی که خورشیدی نداشت

دلای من و تو که به فردا امیدی نداشت

گریه کن فکر کن دلیلی ندارم فقط همین

واسه ی فاصله که از آسمونه تا زمین

گریه کن سبک میشی روزای خوب یادت میاد

گرچه تو تقویمامون نیستن اون روزا زیاد

گریه کن برای قولی که بهش عمل نشد

واسه مشکلاتی که بودش و هست و حل نشد

گریه کن برای اون دلایی که چینی بودن

بی وفایی یا که دیدی به چه سنگینی بودن

گریه کن برای لحظه هایی که تلف شدن

گلایی که ما نچیدیمشونو علف شدن

گریه کن واسه رویایی که قسمت نمیشه

یه شبم سر خدا واسه ما خلوت نمیشه

گریه کن واسه خوشی هایی که دیگه نازل نمیشن

واسه اون دیوونه ها که دیگه عاقل نمیشن

گریه کن واسه اولا که عاشقونه بود

حال هم رو پرسیدن فقط یه جور بهونه بود

گریه کن از یادمون رفتش و اسفند نزدیم

دستمون تو دست هم بودش و لبخند نزدیم

گریه کن چون اون روزامون دیگه تکرار نمیشه

دلامون به سادگی حاضر به اقرار نمیشه

گریه کن غرور واسه دیوونگی یه سد شده

مرغ آمین دیده این صحنه رو تندی رد شده

گریه کن بذار تمام عقده هات شسته بشه

حق داره آدم یه وقتا از خودش خسته بشه

گریه کن واسه همه واسه خودت برای من

توی بارونی ترین ثانیه حرفات و بزن

گریه کن تا آیینه شه باز اون چشای روشنت

واسه موندن لازمه فدای گریه کردنت